Meinhard von Lehndorff urodził się w
1590 jako syn Sebastiana von Lehndorff (1564-1620) i Judith von Kannacher (1566-1647).
Po śmierci swojego ojca w
1620 odziedziczył "wielką głuszę nad jeziorem", zostając w wieku 30 lat
pierwszym dziedzicem Sztynortu.
Był starostą Rastemborka (obecnie Kętrzyn), który za wierną służbę w wojsku polskim otrzymał od króla Zygmunta III dobra na Białorusi.
3 lata po objęciu dóbr sztynorckich (
1623) ożenił się z
Elisabeth von Eulenburg-Prassen (1605-1675),
z którą miał syna
Ahasverusa Gerharda (drugiego dziedzica pałacu w Sztynorcie).
To Meinhardowi zawdzięczamy słynną
aleję dębową, która została posadzona na jego polecenie.
Wynika z tego, że drzewa te mają już prawie 400 lat!
Meinhard zmarł w wieku 49 lat (1639), zostawiając wdowę z 2-letnim synkiem.
Jego wychowaniem zajął się brat Elisabeth - Jonas Casimir von Eulenburg, który pokochał siostrzeńca i traktował go na równi z własnym synem.
Elisabeth przeżyła męża o 36 lat. Zmarła w 1675 Tarławkach (6 km od Sztynortu), gdzie rodzina przeniosła się po spaleniu Sztynortu przez Tatarów
w 1656 r.